Dagsferð um Reykjanes

Kleifarvatn, Seltún, Selatangar, Brimketill, Gunnuhver, Reykjanesviti og fleiri perlur eru frábærir áfangastaðir fyrir þá sem hafa gaman af landslagsljósmyndun. Sunnudaginn 24. janúar fóru nokkrir félagar í Fókus, félagi áhugaljósmyndara, í sóttvarða ferð um Reykjanesið. Fyrsta stopp var við klett sem stundum er kallaður Indjáninn og stendur rétt utan við ströndina.

Indjáninni í Kleifarvatni stendur af sé flest veður, frost og rok.

Þessu næst kíktum við á nýlega endurgerða Krísuvíkurkirkju. Þaðan fórum við niður að Krísuvíkurbjargi, sem er alltaf tilkomumikið.

Það var magnað að sjá sprungurnar á bjargbrúninni sem mynduðust í skjálftunum í haust.

Frá bjarginu ókum við sem leið lá út að Reykjanesvita.

Það er alltaf svolítil áskorun að finna sjónarhorn sem koma á óvart í jafn mikið mynduðu mótífi og Reykjanesvita.
Reykjanesviti blasir við undir gufunni frá Gunnuhver.

Eftir það stopp skildi leiðir og ég tók eitt aukastopp við Selatanga, þar sem brimið tókst á við Katlahraunið. Þó svo að klukkan væri bara rétt að slá 16.00 var sólin við það að setjast og úr varð þessi sóletursmynd.

Þetta var skemmtilegur dagur, fjölbreytt landslags, góð birtuskilyrði og gaman að sjá aðeins framan í félagana í Fókus, þó svo að við héldum alltaf 2 metra fjarlægð, ferðuðumst í eigin bílum o.s.frv.

Austurengjahver

Austurengjahver er stórt og mikið hverasvæði milli Grænavatns og Kleifarvatns. Það er tiltölulega auðvelt að ganga að svæðinu og stikuð gönguleið er frá bílastæðinu við Grænavatn. Þetta er frekar stutt ganga, u.þ.b. 2 km hvora leið, en svæðið er býsna kraftmikið, stórar tjarnir með sjóðandi heitu vatni, gufuaugu og fallegir litir víða þar sem leirblandað vatnið rennur úr tjörnunum.

Ég rölti inn að hvernum í dag. Veðrið var áhugavert, gekk á með nokkuð þéttum og dimmum éljum en stytti upp inn á milli.

Það er eitthvað svo heillandi að sjá andstæðurnar í snjónum og þessu heita vanti sem þarna streymir upp úr jörðinni.

Það er ekki nokkur spurning að ég mun gera mér ferð aftur að þessu svæði seinna í vetur þegar kominn er meiri snjór.

Á leiðinni til baka blasti þetta við mér, sólin að reyna að glenna sig í gegnum þykka og dimma skýjahulua.

Myndir ársins 2020

Ég ákvað að líta aðeins yfir árið 2020 og velja nokkrar af minnistæðustu myndum ársins. Það þarf ekkert að fjölyrða um það hversu furðulegt árið var en í heildina get ég verið mjög sáttur við það hvernig ljósmyndunin mín þróaðist á árinu.

Ég fór í frábæra gönguskíðaferð um Hellisheiði einn sólríkan seinnipart í mars. Snævi þakin fjöllin og sólin lágt á lofti gerðu mér kleift að ná þessari.
Í vor fór ég með félögum í Fókus í skemmtilegt rölt á bökkum Vífilsstaðavatn þar sem mátti fylgjast með flórgoða á hreiðri.
Í matarboði í sumarbústað hjá vini mínum í júní bar það helst til tíðinda að þessi álftarungi virtist vera búinn að koma sér í tóm vandræði. Honum var snarlega bjargað í bjartri vornóttinni.
Í júlí var gengið frá Sveinstindi um Skælinga í Hólaskjól. Mosi vaxnir hólar og hæðir við Sveinstind glöddu augað og mína gömlu Canon S100 sem er gjarnan ferðafélagi minn þegar gengið er í marga daga með allt á bakinu.
Þegar komið er út úr Eldgjá og gengið niður með Ófæru eru víða stórbrotin og falleg mótíf í náttúrinni.
Í lok júlí var heimsóttum við Norðurland og stöldruðum m.a. annars við hjá Goðafossi. Sólin skein bjart á fossinn og ekki hægt að ná fallegum myndum af honum í þeim skilyrðum. En í skugganum lúrði þetta stórbrotna stuðlaberg og greip augað.
Í september var komið að því að klára plötu sem hljómsveitin Tvö dónaleg haust er búin að vera með í smíðum í nokkur ár. Auk þess að spila á gítar á plötunni tók ég covermyndina. Platan heitir Miðaldra og einhvern veginn fannst okkur fátt túlka það tímabil í lífinu betur en að bugast fyrir utan Bónus og reyna að ákveða hvað á að vera í matinn.
Eftir að hafa unnið innilokaður heima í nokkrar vikur í október varð ljósmynda- og ferðaþráin svo sterk að ég ákvað að gera mér ferð um suðurlandið í heilan dag. Við Þjófafoss var þykkri þoku að létta þegar ég kom þar að og birtuskilyrðin frábær. Það var hreinlega eins og melgresið væri sjálflýsandi í svörtum sandinum.
Þjófafoss og Búrfell voru falleg í haustlitunum.
Meira af haustlitum við Búrfell.
Það var einhvern veginn alveg viðeigandi að skoða haustlitina í Gjánni í Þjórsárdal líka og þeir ollu engum vonbrigðum.
Í október tók ég þátt í ljósmyndakeppni á vegum Fókus og sendi inn þessa næturmynd sem ég kalla Haust í heimsfaraldri.
Í október uppfærði ég aðeins búnaðinn í stúdíóinu og fékk krakkana mína til að kíkja sitja aðeins fyrir. Ætli þetta verði ekki ár grímunnar og vel við hæfi að eiga nokkur portrett af fólki með grímur.
En það er líka alveg nauðsynlegt eftir svona ár að minna sig á að einhvern tíman verður lífið aftur eðlilegra og þá verður sko fjör.
Beggi bróðir minn kom líka í heimsókn í stúdíóið til mín og við unnum aðeins með dökka stemmingu og boxþema.
Meira af boxi og Begga.
Þessi er úr útskriftarmyndatöku dóttur minnar sem fór fram núna í desember.

Ég óska öllum þeim sem lesa þetta gæfu og heilbrigðis á nýju ári. 2020 var að mörgu leyti ágætt en ég vona svo sannarlega að 2021 verði að einhverju leyti án samkomutakmarkana og að við getum fellt grímurnar fljótlega á nýju ári.

Box bomba!

Beggi Dan, bróðir minn, kíkti í stúdíóið til mín í kvöld. Við ákváðum að búa til dökka stemmingu og vinna aðeins með boxið sem hann æfir af kappi þessar vikurnar. Ætli það sé ekki best að myndirnar tali sínu máli:

Þetta var virkilega skemmtileg kvöldstund og Beggi stóð sig frábærlega sem módel.